ve stres de eklenince, hayata bir mola verelim ve sinemaya gidelim dedik. Ki ben yaz günlerinin güzel güneşli saatlerinin sinemada geçmesine ne kadar da karşıyım. Ama popcorn alacağına söz verip, film seçimini de bana bırakılıncaa, doğru sinemanın yolunu tuttuk :)Afişlerine göre yorumladığım filmlere göre en eğlencelisi Aman Tanrım gözüküyordu, bir öncekini de tvde yakın zamanlarda izlemiş biri olarak, zorlu bir seçim yapmış gibi direk ona gitmek istedim.
Ruh durumumuza çok uygun bir seçim yapmıştım. Kafamızı rahatlatan, iki saat bizi hayattan uzaklaştıran bir film oldu. Tabi bu arada ruhani şeyleri de düşünmedim değil.
Film dünyayı değiştirmek istenen Amerikan Senato Üyesine, Allahın görünüp, Nuh Peygamber gibi bir gemi yapmasını ve çevresindekileri kurtarmasını istemesiyle başlıyor. Çevredekilerin kendisine tuhaf davranması, eşinin ve çocuklarının onu terkedip, sonra geri gelmesine rağmen gemiyi bitiren Evan, gerçekten tüm hayvanları ve komşularını kurtarıyor. Güzel bir film, keyifli hatta bittiğinde erken bittiğini bile düşündüm, ne olurdu biraz daha sürseydi...
