Çok şükür ki ayağım iyileşti, bir kaç gün basamamaktan sonra, şimdi iyi sapasağlam buralardayım yine. Evet problem ayağımdaydı ama insanın neresi acırsa canı ordaymış ya işte pek ilgilenemedim o yüzden buralarla..
Mügenin okulu başladı, gitti. Ramazan geldi, sevdiğim huzur ve ibadetle geçen o bir ayı sürüyoruz, iftar gezileri başladı :) ve geçen hafta İstanbulda Marketingist vardı.
Gittim...
Notlarımı ve yazacaklarımı çok yakında paylaşacağım.

Gidiyo musun şimdi?

Evimizin en küçüğü, canım kardeşim üniversiteyi kazandı. ODTÜ Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetiminde okuyacak kardeşimin tam da istediği okul ve fakülte oldu. Şimdi Ankara onu bekliyor.
Emeklerinin boşa çıkmadığını gördüğümüz ve hep birlikte sınav stresini üzerimden attığımız şu günlerde, dilerim hayatının en güzel anılarıyla dolu olacak bir üniversite hayatı onu bekliyordur.
Seninle gurur duyuyorum canım kardeşim, Mügi'm...
İşlerin yoğunluğu nedeniyle aynı evin içinde çok sık görüşemesek de, odan bana kalıp, giyinme odamı oraya taşıyacak olsam da, yeni yeni öğrendiğim Ankara'da artık bir ayağım olsa da, gitmeni istediğimi söyleyip, yüzüne karşı ooh çeksem de, ben de hiç olmayan evden ayrı yaşama cesaretine hayran kalsam da, senden uzak günlere nasıl alışacağım?